Презентация на тему: Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау

Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Жылу беру процесіне әсер етуші негізгі факторлар
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Ньютон-Рихман заңы
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Ұқсастық теориясының негіздері және модельдеу
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Теоремалардың тұжырымдамалары бойынша, алдыңғы екеуі ұқсас құбылыстардың қасиеттерін сипаттайды, ал үшіншісі – екі құбылыстың (жүйенің) ұқсастығына жету үшін
Инерция күші мен қысым күші арасындағы байланыс Эйлер критериясымен сипатталады:
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Сәулелі жылу алмасу (жылулық сәулелену)
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Ығысу (Вин) заңы
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
Дененің өздік сәулелену ағыны тығыздығын осы температура кезіндегі абсолютті қара дененің сәулелену ағынымен тығыздығымен салыстырып дененің қаралық дәрежесін,
Ламберт заңы
Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау
1/24
Средняя оценка: 4.3/5 (всего оценок: 54)
Код скопирован в буфер обмена
Скачать (325 Кб)
1

Первый слайд презентации: Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау

Жоспар : 1. Ыстықтық өріс, ыстықтық тұрақ беті дегеніміз не ? 2. Бірөлшемді және көпөлшемді ыстықтық өрістер дегеніміз не ? 3. Стационарлық және стационарлық емес жылуөткізгіштікке анықтама беру ? 4. Бір қабатты және көп қабатты шарлық қабырғаның   жылуөткізгіштіктің                                    ыстықтық кедергісін есептеу үшін кейіптеме жазу ? 5. Оқшаулаудың баламалық баскермесі дегеніміз не ? 6. Шарлық қабырғаға қолданатын Ньтон-Рихман заңы ? Орындаған : Шланов. Ә Балабаев.Ө Жарқын.Е   Амангельды.А Тексерген : Жаркенова А.Б

Изображение слайда
2

Слайд 2: Жылу беру процесіне әсер етуші негізгі факторлар

Қабырға бетінің бойлығымен сұйық қозғалысының туындау табиғаты. Сұйықтың (газдың) ыстық және суық қабаттарының тығыздықтары айырмасына негізделген және олардың ауырлық өрісіндегі өз бетінше қозғалысы – еркін қозғалыс немесе табиғи конвекция. Сорғымен, желдеткішпен және басқа құрылғылармен жасалатын қысым айырмасынан туындайтын қозғалыс – мәжбүрлі қозғалыс немесе мәжбүрлі конвекция. Сұйық қозғалысының режимі. Тәртіпті, қабатты, тыныштықты, араласпайтын, лүпілсіз қозғалыс ламинарлық (лат. lamina – жолақ, қабат) деп аталады, ал тәртіпсіз, хаостық, құйынды қозғалыс турбуленттік (лат. turbulentus – қарқынды, тәртіпсіз) деп аталады. Сұйықтар мен газдардың физикалық қасиеттері. Конвективті жылу алмасу процесіне келесі физикалық параметрлер үлкен әсер етеді: жылуөткізгіштік коэффициенті (λ), меншікті жылусыйымдылық (с), тығыздық ( ρ ), температура өткізгіштік коэффициенті ( а = λ /cр· ρ ), динамикалық тұтқырлық коэффициенті ( μ ) немесе кинематикалық тұтқырлық ( ν = μ / ρ ), көлемдік кеңеюдің температуралық коэффициенті ( β = 1/Т). Беттің пішіні ( жазық, цилиндр лік ), мөлшерлері және жайғасу жағдайы ( көлденең, тік, т.б. ).

Изображение слайда
3

Слайд 3

Конвективті жылуалмасу Конвективті жылуберу Конвективті жылутасу

Изображение слайда
4

Слайд 4: Ньютон-Рихман заңы

Ньютон-Рихман заңының тұжырымы: конвективті жылу алмасумен берілетін жылудың мөлшері дене беті (t'қ) мен қоршаған ортаның (t'с) температураларының айырымына тура пропорционал: Q = α · (tқ – tс)·F, немесе q = α · (tқ – tс), мұндағы α жылу беру коэффициенті [Вт/(м2К)], дене беті мен қоршаған орта арасындағы жылу алмасудың қарқындылығын сипаттайды. Конвективті жылу алмасу процесіне әсер етуші факторлар осы коэффициентке кіреді. Онда жылу беру коэффициенті келесі параметрлердің функциясы болады және бұл тәуелділік келесі теңдеумен көрсетіледі: α = ƒ(Х; Ф; lo; xc; yc; zc; wo; θ ; λ ; а ; ср; ρ ; ν ; β )

Изображение слайда
5

Слайд 5

Теңдеу жылу беру коэффициентінің күрделі шама және оны анықтау үшін жалпылама теңдеу жазу мүмкін емес екенін көрсетеді. Сондықтан жылу беру коэффициентін анықтау үшін, зерттеудің эксперименттік әдісін қолданады. Эксперименттік әдістің құндылығы : алынатын нәтижелердің анықтығы ; негізгі ықыласты тәжірибелік мүдделігі жоғары шамаларды зерттеуге аударуға болады. Бұл әдістің негізгі кемшілігі, ол берілген эксперименттің нәтижелерінің басқа ұқсас құбылыстарға қолданылу мүмкіндігін болмауы. Сондықтан берілген эксперименттік зерттеу   нәтижелерін талдау негізінде жасалған қорытындылар, басқа құбылыстар үшін таратыла алмайды. Демек, зерттеудің эксперименттік әдісі кезінде әрбір нақты жағдай зерттеудің дербес объектісі болуы қажет және жылу беру процесінің математикалық жазылуы жылуөткізгіштіктің, қозғалыстың, тұтастықтың және жылу алмасудың дифференциалдық теңдеулері мен бір мәнділік шарттарына негізделеді. Бұл дифференциалдық теңдеулердің шешімі өте күрделі және көлемді және ол тек шектеулі қарапайым жағдайларда мүмкіндікті. Сондықтан конвективті жылу алмасу процесін зерттеуде ұқсастық теориясы әдісі қолданылады.

Изображение слайда
6

Слайд 6: Ұқсастық теориясының негіздері және модельдеу

Жобаланатын машинаның немесе агрегаттың конструкциясын әзірлеу сатысындағы жаңа техниканы жасау кезінде туындайтын проблемаларды шешудің оңтайлы әдісі физикалық модельдеу әдісін қолдану. Физикалық модельдеу – ғылыми зерттеу әдістерінің бірі, физикалық модель – зерттелетін объектінің қандайда бір дәрежеде физикалық мәнін көрсететін құрылғы. Математикалық модель – зерттелетін объектінің заңдылықтарын сипаттайтын теңдеуді шығаратын құрылғы. Ары қарай үлгі деп аталатын, кез келген зерттелетін объектінің моделіне негізгі қойылатын талап, модель мен үлгінің ұқсастығымен шартталады

Изображение слайда
7

Слайд 7

Күрделі жүйелер мен процестердің ұқсастық шарты : екі жүйе бір-біріне физикалық ұқсас болады, егер олар сапа жағынан бірдей, ал олардың біртекті шамаларын сипаттайтын қатынастар сәйкесті нүктелерде және уақыттың сәйкесті кезеңдерінде тұрақты сандармен (ұқсастық тұрақтыларымен) көрсетілетін болса. Физикалық жүйелер мен процестердің міндетті ұқсастық шартының бірі – олардың геометриялық ұқсастығы, яғни мөлшерлік шамаларының пропорционалдығы. Екі газ ағынының жылулық ұқсастығы үшін, олардың геометриялық ұқсастығы және көлеміндегі жылдамдық, тығыздық, тұтқырлық, температура және басқа физикалық шамалар ұқсас (пропорционалды) болуы керек.

Изображение слайда
8

Слайд 8

ұ қсастық критерия сы деп берілген процесс үшін маңызы бар шамалардан құралған мөлшерсіз комплекс аталады. Әдетте, олар ғылымның сәйкес саласындағы зерттеулерге үлкен үлес қосқан ғалымдардың атымен аталып, олардың фамилиясының бастапқы екі әріпімен белгіленеді. Ұқсастық теориясының негізгі идеясы – құбылыстың алғашқы жеке шешімін (заңдылығын) модельде эксперименттік жолмен алу, нәтижесін критериалдық түрде көрсету және оны тез және жеңіл мәліметтер алу үшін, сол модельге ұқсас басқа құбылыстарда қолдану мүмкіндігі.

Изображение слайда
9

Слайд 9

ұқсастық сандары бірдей процестер (құбылыстар) өзара ұқсас бірмәнділік шарттары ұқсас және бірмәнділік шартынан құрылған ұқсастық критериялары сан мәнінде тең құбылыстар ғана ұқсас бола алады Процестердің (құбылыстардың) ұқсастығының негізін қалаушы белгілері үш теоремада тұжырымдалған берілген физикалық құбылысты сипаттаушы негізгі математикалық теңдеу, барлық уақыт та осы құбылысты сипаттайтын ұқсастық критериялары арасындағы тәуелділік түрінде көрсетіле алады

Изображение слайда
10

Слайд 10

Ньютон-Бертран теоремасы деп аталатын бұл теорема тәжірибелер жүргізу кезінде өлшеуді қажет ететін физикалық шамаларды бөлуге мүмкіндік береді. Олардың қатарына ұқсастық санының құрамына кіретін шамалар жатады. Ұқсастық теориясының дамуындағы екінші қадамды орыс ғалымы А. Фредман (1911ж.) мен америка физигі Дж. Бэкингем (1914 ж.) жасады, олар бір-біріне тәуелсіз ұқсастықтың екінші теоремасын ұсынды. Бұл тәуелділік ұқсастық теңдеулері немесе критериалдық теңдеулер деп аталады. Аталған екі теорема динамикалық ұқсастықтың қажетті және жеткілікті шарттарын белгілеуге мүмкіндік бермейді. 3. Көрсетілген шарттар ұқсастықтың үшінші теоремасында ( Кирпичев-Гухман теоремасы) тұжырымдады. Бірмәнділік шарттары ретінде қарастырылатын құбылыстың негізгі заңдылықтары тәуелді болатын шамалар мен параметрлер алынады, яғни температура, қысым, жылдамдық және т.б. Бұл теорема қандай құбылыстардың бір-біріне ұқсас екенін анықтайтын белгілерді айқындайды және модельде алынған тәжірибе нәтижелерін басқа құбылысқа келтіру мүмкіндігін береді.

Изображение слайда
11

Слайд 11: Теоремалардың тұжырымдамалары бойынша, алдыңғы екеуі ұқсас құбылыстардың қасиеттерін сипаттайды, ал үшіншісі – екі құбылыстың (жүйенің) ұқсастығына жету үшін қажетті шарттарды анықтайды. Сонымен, ұқсастық теориясы тәжірибелік мәліметтерді қорытындылап, оларды ұқсас құбылыстар мен процестерге таратуға мүмкіндік береді екен

Жылулық, механикалық және гидромеханикалық құбылыстардың барлық негізгі ұқсастық критериялары осы процестерді сипаттайтын математикалық теңдеулерден алынады. Мысалы, инерция күші мен ауырлық күшінің қатынасы беретін мөлшерсіз комплекс Фруда критериясын береді g – ауырлық күшінің үдеуі; lо – анықтаушы сызықтық мөлшер.

Изображение слайда
12

Слайд 12: Инерция күші мен қысым күші арасындағы байланыс Эйлер критериясымен сипатталады:

Re, Fr, Eu мөлшерсіз комплекстерінің құрамында жылдамдық ω болғандықтан, олар өзара алмасушылық қасиеттеріне ие бола алады, осыған байланысты оларды бір-біріне көбейтіп немесе бөліп, жаңа критериялар алуға болады. Мысалы, Рейнольдс саны мен Эйлер санын көбейтіп, қысым күшінің тұтқырлық күшіне қатынасын сипаттайтын Лагранж санын алады: Δp – орта қозғалысын тудыратын, статикалық қысым айырымы Гидродинамика және мәжбүрлі конвекция есептерін шешу үшін ең маңызды мөлшерсіз комплекс инерция күші мен тұтқырлық күші арасындағы байланысты көрсететін комплекс Рейнольдс критериясы деп аталады: La = Re·Eu = l· Δ p / ( η · ω ). Жылу ұқсастығы критериялары да жылуберілістің басты теңдеулерінен (жылуөткізгіштіктің, жылуалмасудың, дене массасымен қабылданытын жылу теңдеулерінен) алына алады.

Изображение слайда
13

Слайд 13

Теңдеуі Критерияның атауы Критерияға кіретін шамалар Критерияның мәні Прандтль критериі (сұйықтың физикалық қасиеттерінің критериі ) ν -кинематикалық тұтқырлық коэффициенті, м 2 /с; а-температура өткізгіштік коэффициенті, м 2 /с ағ Сұйықтың физикалық қасиеттерін және жылудың сұйықта таралу қабілетін сипаттайды Пекле критериі w – жылдамдық, м/сек; Жылудың ағындағы молекулярлық және конвективті тасылу қатынасының шамасы Нуссельт критериі ( жылуберу критериі )  конвективті жылуберу коэффициенті, Вт /(м 2  град) Ағынның шекаралық қабатында жылуберу қарқындылығы мен температуралық өріс арасында- ғы қатынасты сипаттайды Био критериі l  дененің сипатты мөлшері, м;  м  қатты дененің жылуөткізгіштік коэффициенті, Вт /( м  град ) Ішкі және сыртқы термиялық кедергілер арасындағы қатынасты сипаттайды Фурье критериі (мөлшерсіз уақыт)   уақыт, сек Температуралық өріс өзгерісі-нің жылдамдығы, физикалық константалар және дене мөлшері арасындағы байланысты сипаттайды Грасгоф критериі (көтергіш күш критериі )  көлемдік кеңею коэффициенті, 1/ град ;  t  температуралар айыр-масы, град Сұйықтың еркін қозғалысы кезіндегі кинематикалық ұқсастықты сипаттайды жидкости Гомохрондық критериі l  дененің сипатты мөлшері, м; Қозғалыстағы ортаның уақыт бойындағы жылдамдық өрісінің өзгерісін сипаттайды Галилей критериі g-еркін түсу үдеуі, м/сек 2 Еркін ағыс өрісінің ұқсастығын сипаттайды

Изображение слайда
14

Слайд 14

Конвективті жылуалмасуды экспериментті зерттеу кезінде ізделетін шама болып Nu критериясына кіретін, конвекциямен жылуберу коэффициенті α табылады. Сондықтан конвективті жылуалмасудың критериалдық теңдеуін келесі функционалдық тәуелділіктер түрінде көруге болады: Nu = f(F0,Re Pe,Gr) немесе Nu = f(F0,Re,Gr,Pr).

Изображение слайда
15

Слайд 15: Сәулелі жылу алмасу (жылулық сәулелену)

Барлық денелердің температуралары абсолюттік нөлден айрықшаланады, сондықтан бүкіл денелер сәулелі энергияны шашады және сіңіреді. Дененің ішкі энергиясының электрмагниттік толқындарға түрленуімен, осы энергияның тасымалдануымен және оның басқа денелермен сіңірілуімен шартталатын жылу алмасу жылуалмасу және сәулелену деп аталады. Толқын теориясына сәйкес, ν жиілікті және λ толқын ұзындықты толқынды тербеліс сәулелену деп қабылданады. Толқынның жиілігі мен ұзындығының көбейтіндісі жарық жылдамдығына тең, таралу жылдамдығы болады: С ≈ λ · ν ≈ 3·108 м/с Кванттық тұрғыдан қарағанда, сәулелену энергиясы энергия-фотондар үлесі түрінде беріледі. Әрбір фотон жарық жылдамдығымен қозғалады және төменгі қатынаспен берілген белгілі бір энергияға ие болады: е = h · ν, мұндағы h – Планк тұрақтысы, h ≈ 6,63·10-34 Дж·с.

Изображение слайда
16

Слайд 16

Вт/м2 Дене бетінен бір уақыт бірлігінде толқын ұзындығының бүкіл интервалында (  =0-ден  =  дейін ) сәулеленетін энергия мөлшері сәулеленудің интегралдық ( толық ) ағыны Q (Вт) деп аталады. Толқын ұзындығының өте тар интервалына сәйкес келетін сәулелену монохроматикалық деп, ал дене бетінің бірлігінен уақыт бірлігінде сәулеленген энергияның мөлшері дененің сәулелену қабілеті Е (Вт/м2 ) немесе интегралдық сәулелену тығыздығы деп аталады. Сәулелі ағындар түрлері Дененің сәулеленудің белгілі бір толқынына келтірілген сәуле шашу қабілеттілігін сәулелену қарқындылығы J (Вт/м3) деп атайды.

Изображение слайда
17

Слайд 17

Мейлі, денеге құлайтын сәулелі ағынның Q, бір бөлігі денеге сіңіріледі QA, бір бөлігі шағылады QR, бір бөлігі дене арқылы өтеді QD (сурет), онда денеге құлаған сәулелі энергияның мөлшерін жазуға болады: Q = QA + QR + QD Теңдіктің екі бөлігінде Q бөліп және белгілеп, аламыз QA/Q=A, QR/Q=R, QD/Q=D, осыдан 1=A+R+D. A, R, D коэффициенттері дененің сіңіру, шағылыстыру және өткізу ( мөлдірлік ) қабілеттерін сипаттайды. Осыған байланысты, олар сіңіру, шағылысу және өткізу коэффициенттері деп аталады және ол әртүрлі денелер үшін 0-ден 1-ге дейін өзгере алады. Құлайтын сәулелі энергияның таралу сұлбасы

Изображение слайда
18

Слайд 18

Егер А = 1, онда R = 0 және D = 0; бұл түскен барлық сәулелі энергияның денемен толық сіңірілетінін көрсетеді. Мұндай денелер абсолютті қара денелер деп аталады. Табиғатта абсолютті қара денелер болмайды. Егер R = 1, онда А = 0 және D = 0; бұл түскен барлық сәулелі энергияның денемен толық шағылатынын көрсетеді. Егер шағылған сәуле дұрыс болса дене айналы деп, ал шағылу диффузиялы болса – абсолютті ақ дене деп аталады. Абсолютті ақ дене де болмайды, бірақ кейбір материалдың шағылыстыру коэффициенті өте жоғары болады ( R=0,95 ). Егер D = 1, ал А = R = 0 болса, онда түскен сәуле толығымен дене арқылы өтеді, мұндай денелер мөлдір немесе диатермиялық деп аталады. Сонымен, табиғатта абсолютті қара, ақ және мөлдір денелер болмайды екен, дегенмен нақты беттіктермен салыстыру үшін бұл ұғымдар өте маңызды болып табылады.

Изображение слайда
19

Слайд 19

Дененің нәтижелі сәулеленуі өздік сәулесі мен сырттан түсетін сәуленің осы дене жұтатын бөлігі арасындағы айырмамен анықталады : Енәт   = Е1 – А1Е2. Сәулеленудің нәтижелі ағыны оң, теріс және нөлге тең ( тепе-теңдікті сәулеленуде ) шама бола алады. Дегенмен, қаралып отырған денеге басқа денелер тарапынан сәулелі энергия түседі, мөлшері Е2. Бұл сәуле құлама сәуле деп аталады. Түскен сәуленің бір бөлігі ( мөлшері А1Е2) денемен жұтылады. Ол   жұтылған сәуле деп аталады, қалған бөлігі (1 – А1)Е2 мөлшерінде шағылысады – шағылмалы сәуле. Дененің өздік сәулесі денеден шағылған сәулемен қосылып дененің тиімді сәулеленуін береді, оның шамасы Етиім   = Е1 + (1 – А1)Е2 тең. Дененің бұл сәулеленуін біз сезінеміз немесе аспаптармен өлшей аламыз. Егер денеге сырттан ешқандай сәуле түспесе, дененің бет бірлігінен энергияның сәулелі ағыны шығады Е1, Вт /м2. Ол дененің физикалық қасиеттерімен және температурасымен анықталады. Бұл дененің өздік сәулесі. Тиімді сәулелену сәуле шашатын дененің физикалық қасиеттері мен температурасына ғана емес, сонымен қатар қоршаған денелерге, оның пішініне, мөлшеріне және дененің кеңістікте орналасуына да тәуелді.

Изображение слайда
20

Слайд 20: Ығысу (Вин) заңы

Қара тепе-теңдікті сәулеленуді термодинамикалық талдау негізінде В. Вин (1893 ж.) сәулеленудің максималь қарқындылығы сәйкес келетін абсолюттік температура Т мен толқын ұзындығы λ макс арасындағы келесі байланысты белгіледі: λмакс  Т = в = const. Изотермалар максимумы нүктелері арқылы өтетін штрихты сызықтар Виннің ығысу заңына сәйкес келеді. Мысалы, күн сәулесі үшін (Т  6000 К) қарқындылық максимумы спектрдің көрінетін бөліміне түседі (  макс = 0,5 мкм). Техникалық құрылғыларда кездесетін температуралар үшін (2000 К төмен), қарқындылық максимумы жылулық (инфрақызыл) сәулелерге келеді.

Изображение слайда
21

Слайд 21

Изображение слайда
22

Слайд 22: Дененің өздік сәулелену ағыны тығыздығын осы температура кезіндегі абсолютті қара дененің сәулелену ағынымен тығыздығымен салыстырып дененің қаралық дәрежесін, ε алады:

Кирхгоф заңы - дененің сәулелену және сәуле сіңіргіштік қабілеттілігі арасындағы байланысты анықтайды. Термодинамиканың екінші заңына негізделеді. А бсолютті қара дененің сәулелену қабілетінің оның сіңіру қабілетіне қатынасы тек толқын ұзындығы мен абсолюттік температураның функциясы болатынын анықтады. Бұл функция бірдей температурадағы барлық денелер үшін дұрыс.

Изображение слайда
23

Слайд 23: Ламберт заңы

Изображение слайда
24

Последний слайд презентации: Шарлы қабырға арқылы жылуөткізгіштік коэффициентің анықтау

Назарыңызға рахмет !!!

Изображение слайда