Презентация: ПУБЛІЦЫСТЫКА І РЫТОРЫКА

ПУБЛІЦЫСТЫКА І РЫТОРЫКА АСАБЛІВАСЦІ ПУБЛІЦЫСТЫЧНАГА МАНАЛОГА АСАБЛІВАСЦІ ПУБЛІЦЫСТЫЧНАГА МАНАЛОГА АСАБЛІВАСЦІ ПУБЛІЦЫСТЫЧНАГА МАНАЛОГА АСАБЛІВАСЦІ ПУБЛІЦЫСТЫЧНАГА МАНАЛОГА Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы Элементы гутарковага сінтаксісу Элементы гутарковага сінтаксісу Элементы гутарковага сінтаксісу Элементы гутарковага сінтаксісу Элементы гутарковага сінтаксісу Элементы гутарковага сінтаксісу ПУБЛІЦЫСТЫКА І РЫТОРЫКА
1/19
Средняя оценка: 4.3/5 (всего оценок: 60)
Скачать (95 Кб)
Код скопирован в буфер обмена
1

Первый слайд презентации: ПУБЛІЦЫСТЫКА І РЫТОРЫКА

2

Слайд 2: АСАБЛІВАСЦІ ПУБЛІЦЫСТЫЧНАГА МАНАЛОГА

Слова атрымлівае канчатковае сэнсавае напаўненне і эмацыянальна-экспрэсіўную афарбоўку толькі ў сувязі з іншымі словамі, у кантэксце. Таму сінтаксіс, які вывучае правілы і спосабы спалучэння слоў у сказе і словазлучэнні, моўна-кампазіцыйную будову літаратурнага твора ў цэлым, мае выключна важнае значэнне для стылістыкі публіцыстычных жанраў.

3

Слайд 3: АСАБЛІВАСЦІ ПУБЛІЦЫСТЫЧНАГА МАНАЛОГА

Публіцыстычны артыкул па сваіх моўна-стылёвых асаблівасцях – маналог аўтара, звернуты да чытачоў з мэтаю развіць пэўную сістэму ідэй, свій погляд га тую ці іншую праблему грамадска-палітычнага жыцця і заклікаць іх да актыўнага дзеяння. У залежнасці ад зместу і жанравай разнавіднасці артыкула, ад тых канкрэтных задач, якія ставіць перад сабою журналіст, выкладанне тэмы можа прымаць розныя формы маналога. Тэндэнцыя – імкненне да шматпланавасці, паліфанічнасці апісання.

4

Слайд 4: АСАБЛІВАСЦІ ПУБЛІЦЫСТЫЧНАГА МАНАЛОГА

Важна падкрэсліць, што кампазіцыйна-стылёвая шматпланавасць дасягае пэўнага эфекту толькі ў тым выпадку, калі ўсе разнародныя часткі, якладнікі твора, звязваюцца ўнутрана пры дапамозе аўтарскага “я” журналіста. Аўтарская мадальнасць, якая працінае ўсе часткі твора, робіць знешне разнародны тэкст унутрана адзіным. Г.Салганік: “Аўтарскае “я” рэпарцёра – гэта і кампазіцыйны, і стылістычны, і сюжэтны цэнтр рэпартажу, рухаючая спружына развіцця сюжэту”. Гэтыя словы можна з поўным правам аднесці да любога журналісцкага твора.

5

Слайд 5: АСАБЛІВАСЦІ ПУБЛІЦЫСТЫЧНАГА МАНАЛОГА

Асаблівасці стылю артыкула ў вялікай ступені выражаюцца і ў будове маўлення аўтара, асабліва ў яго сінтаксісе. Агульнай адметнай рысай сінтаксісу публіцыстычнага твора з’яўляецца тое, што гэта літаратурна апрацаваны сінтаксіс, г.зн. З упарадкаванымі, прыведзенымі да раўнавагі, сіметрычнасці сінтаксічнымі адзінкамі ў ім.

6

Слайд 6: Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы

Характэрным для стылю публіцыстычных твораў розных жанраў з’яўляецца шырокае выкарыстанне ў іх сродкаў так званага паэтычнага сінтаксісу, або рытарычных фігур, якія былі вызначаны і класіфікаваны яшчэ антычнай рыторыкай. Карыстаючыся тымі ці іншымі традыцыйнымі прыёмамі сінтаксічнай арганізацыі публіцыстычнага твора, трэба заўсёды памятаць, што яны павінны стылістычна апраўдвацца, матывавацца, адпавядаць зместу, жанравым асаблівасцям твора і тым творчым задачам, якія ставіць перад сабою журналіст.

7

Слайд 7: Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы

Адной з распаўсюджаных рытарычных фігур, якая шырока ўжываецца публіцыстамі, з’яўляецца анафара. Сутнасць яе заключаецца ў тым, што некалькі сказаў або абзацаў пачынаюцца аднолькавым словам або групай слоў. У эпіфары, у процілегласць анафары, суседнія сказы заканчваюцца аднолькавым словам або групай слоў, што таксама ўзмацняе, падкрэслівае іх.

8

Слайд 8: Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы

Выразную сінтаксічную сіметрыю стварае поўны паралелізм сказаў. У гэтым выпадку члены сказа расстаўлены ў адной паслядоўнасці і выражаны аднолькавымі формамі. Часа ў пачатку новага сказа (або яго часткі) паўтараецца слова, якім закончаны папярэдні сказ. Гэты прыём называецца кампазіцыйным стыкам. Ужытае ў пачатку і ў канцы апошняга сказа, слова ўтварае кальцо страфы, якое кампазіцыйна абрамляе сказ.

9

Слайд 9: Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы

Сінтаксічным сродкам, які дапамагае нарастанню выразнасці маўлення, з’яўляецца градацыя. Вялікую выразнасць, яркасць і дакладнасць надае мове ўдалае ўжыванне антытэзы – супрацьстаўленне двух кантрасных процілеглых паняццяў. Для пацверджання пэўнай думкі ўжываецца рытарычнае пытанне. Часам выкарыстоўваецца чаргаванне пытання і адказу, які падкрэслівае катэгарычнасць выказвання.

10

Слайд 10: Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы

Яркім сінтаксічным прыёмам стварэння выразнасці з’яўляецца парнае (упарадкаванае) пералічэнне аднародных членаў сказа. Тое ж самае можна сказаць і пра так званыя інтанацыйныя кантрасты – чаргаванне злучнікавага і бяззлучнікавага спалучэння аднародных членаў.

11

Слайд 11: Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы

Надзвычай распаўсюджаны ў публіцыстыцы прыём інверсіі – перастаноўкі членаў сказа. Як вядома, асноўным прынцыпам парадку слоў у спакойнай дзелавой мове з’яўляецца пастаноўка на першае месца таго члена сказа (або групы іх), які выражае вядомае, а пасля – таго, які выражае нешта новае. Калі ж “новае” выносіцца на першае месца, то гэтым яно падкрэсліваецца, акцэнтуецца, што надае мове большую выразнасць, экспрэсіўнасць. Такі парадак называецца эмфатычным (грэч. =выразнасць) і павінен быць у тэксце эстэтычна апраўданы, матываваны мэтай выказвання.

12

Слайд 12: Рытарычныя фігуры ў журналісцкім творы

Важным стылістычным сродкам выступае перыяд – разнавіднасць складанага сказа, які вылучаецца своеасаблівай музычнасцю і рытмічнасцю гучання. Перыяд выразна паспадаецца на дзве сінтаксічныя часткі, адна з якіх чытаецца з павышэннем інтанацыі, а другая – з паніжэннем. Першая частка перыяда пры чытанні звычайна заканчваецца некаторай паўзай – кальмінацыйным пунктам, пасля якога пачынаецца другая частка.

13

Слайд 13: Элементы гутарковага сінтаксісу

Характэрная рыса – шырокае пранікненне ў моўную тканіну твора элементаў гутарковых форм. Сінтаксіс гутарковай мовы адрозніваецца тым, што тут выкарыстоўваюцца галоўным чынам простыя, часам няпоўныя сказы, якія нярэдка дапаўняюцца рознымі пабочнымі заўвагамі, не звязанымі моцнай сінтаксічнай сувяззю з астатнімі членамі сказа. Гэта надае мове большую непасрэднасць, эмацыянальнасць, экспрэсіўнасць і дынамізм.

14

Слайд 14: Элементы гутарковага сінтаксісу

Для гутарковага стылю характэрныя эліптычныя канструкцыі, у якіх адсутнічаюць некаторыя члены сказа, што лёгка ўзнаўляюцца. Такая з’ява ўласцівая не толькі мове дзеючых асоб, але і мове аўтара. Характэрнай прыкметай стылю сучаснага артыкула з’яўляецца пытальна-адказная форма выкладу, што таксама ідзе ад гутарковага сінтаксісу. Часта ўжываюцца пытанні, звернутыя як быццам да сябе – унутраны дыялог.

15

Слайд 15: Элементы гутарковага сінтаксісу

У моўную тканіну сучаснага артыкула аўтары свабодна ўводзяць чужую мову – дыялогі, няўлясна-простую моу. Што таксама ажыўляе выкладанне, надае яму гутарковую непасрэднасць і экспрэсіўнасць. Няўласна-простая мова ў стылістычных адносінах займае прамежкавае становішча паміж простай і ўскоснай мовай. Яна перадаецца з пункту гледжання аўтара твора з захаваннем асаблівасцяў гаворкі персанажа.

16

Слайд 16: Элементы гутарковага сінтаксісу

Уражанне непасрэднасці працэсу маўлення, калі фраза складваецца як “на хаду”, ствараюць сказы з так званымі далучальнымі канструкцыямі. У гэтым выпадку да асноўнага сказа далучаюцца новыя сказы або асобныя члены сказа, што стварае ўражанне паступовага, нарастаючага развіцця думкі. Ыядомыя і сінтаксічныя канструкцыі з займеннікам і прыдаткам-назоўнікам для ўдакладнення думкі.

17

Слайд 17: Элементы гутарковага сінтаксісу

Жывую сувязь з вусным маўленнем (не толькі гутарковым) выражае шырока распаўсюджаны ў мове публіцыстыкі прыём “актуалізацыі сінтагм шляхам іх вынясення ў акцэнтуемую пазіцыю” (Н.Шведава). Выкарыстанне шматлікіх гутарковых эсродкаў сінтаксісу ні ў якім разе нельга расцэньваць як самамэту, як універсальны сродак стварэння жывасці, непасрэднасці размовы з чытачом, як абавязковы, і прытым станоўчы паказчык “сучаснай манеры” выкладу думак.

18

Слайд 18: Элементы гутарковага сінтаксісу

Часта за знешняй непасрэднасцю, “раскаванасцю” стылю хаваецца адсутнасць глыбокага пранікнення ў сэнс грамадскай з’явы, што празмерным ужываннем гутарковых, паэтычна-прамоўніцкіх або інтымна-лірычных сродкаў маўлення прыкрываюць недахоп глыбокіх думак і цвярозага аналізу рэчаіснасці, а гэта ўрэшце зніжае грамадска-палітычную значнасць, вагу журналісцкага выступлення.

19

Последний слайд презентации

Парушэнне асноўнага эстэтычнага прынцыпу публіцыстычнай творчасці – абавязковага арганічнага адзінства лагічна-разумовага і эмацыянальна-вобразнага мыслення – прыводзіць часам да змяшэння планаў адлюстравання рэчаіснасці і дэфармацыі жанраў.

Похожие презентации

Ничего не найдено