Презентация на тему: Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған

Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған ерітінділерді механикалық қоспалардан тазарту. Зауыт жағдайындағы фильтрлеуші қондырғылар.
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған
1/12
Средняя оценка: 4.5/5 (всего оценок: 5)
Код скопирован в буфер обмена
Скачать (57 Кб)
1

Первый слайд презентации: Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған ерітінділерді механикалық қоспалардан тазарту. Зауыт жағдайындағы фильтрлеуші қондырғылар. Инфузиялық ерітінділер

Изображение слайда
2

Слайд 2

Инъекциялық ерітінді – бір немесе бірнеше дәрілік заттарды еріту жолымен алынған, парентеральды қолдануға арналған сұйық дәрілік түр. Инъекцияға арналған ерітінділерді тұрақтандыру. Шаншуға арналған ерітінділерді стрильдеу процесінде және сақтаған кезде,кейбір дәрілік заттар ыдырап,оларды тұрақтандыру қажеттілігін тудырады. Ерітінділердегі дәрілік заттардың ыдырау себебі-гидролиз және тотығу-тотықсыздану реакциялары есебінен жүреді. Бұл реакциялар көрінбейтін өзгерістер түрінде,сонымен қатар боялу немесе түсінің,иісінің өзгеруі, тұнба түзілуі сияқты өзгерістермен өтуі мүмкін. Ыдырау нәтижесінде түзілген өнімдер бастапқы заттарға қарағанда токсикалық болуы мүмкін. Гидролиз - әртүрлі заттармен су арасындағы ион алмасу реакциялары. Жалпы турде бұл процесті келесі теңдеумен көрсетуге болады: BA+HOH →HA+BOH Мұндағы: ВА-гидролизденуші зат: НА және ВОН-гидролиз өнімдері:

Изображение слайда
3

Слайд 3

Гидролизге әртүрлі қосылыстар ұшырайды, соның ішінде тұздар, эфирлер,ақ уыздар, көмір сулар, майлар және т.б.Олардың ішінде ең негізгісінің бірі-тұздар гидролизі. Гидролиз дәрежесінде келесі факторлар әсер етеді: 1.Тұздың химиялық табиғаты. Оны түзуші компонентер,яғни қышқылдар мен негіздердің күшімен анықталады.Тұз компонентері неғұрлым әлсіз болса, соғұрылым өнімі әлсіз диссоциацияланып,гидролиз дәрежесі жоғары болады. Гидролиз тек бір немесе екі компоненті де әлсіз тұрдар ұшырайды. Күшті қышқыл мен күшті негізден түзілген тұздар,мысалы, натрий хлориді гидролизге ұшырамайды және олардың ерітінділері нейтралды реакциялы болады. 2.рН мәні. Тұз ерітінділеріне Н+ және ОН- иондарының концентрацияларын өзгерту арқылы,гидролизді қажетті жағдайға бағыттауға болады. 3.Температура. Температура жоғарыласа,судың диссоциациялану дәрежесі өсіп,ерітідіде Н+ және ОН- иондарының концетрациясы жоғарылайды. Осыған байланысты,аз диссоциацияланатын гидролиз өнімдрін түзетін иондар мен тұздар иондарының қосылу мүмкіндігі жоғарылайды. 4.Тұз концетрациясы. Ерітіндіні сумен сұйылтқанда,егер тұздың бір компоненті - күшті электролит болса,гидролиз күшейеді. Екі компонентіде әлсіз тұз гидролизірің дәржесі - сұйытуға байланысты емес. Осыған байланысты,тұзар гидролизі үш топқа бөлінеді: -әлсіз негізбен күшті қышқылдан түзілген тұздар гидролизі: -күшті негізбен әлсіз қышқылдан түзілген тұздар гидролизі: -әлсіз негізбен әлсіз қышқылдан түзілген тұздар гидролизі. Тұздар гидролизін болдырмау үшін,ерітінділерді тұрақтандыру керек.

Изображение слайда
4

Слайд 4

Жеңіл тотығатын заттар және оларды тұрақтандыру: адреналин гидрохлориді, адреналин гидротартраты, норадреналин гидротартраты, 1л ерітіндіге 1г натрий метабисульфитін қосып тұрақтандырады; -5% аскорбин қышқылының ерітіндісіне 2г сусыз натрий сульфитін немесе 1г натрий метабисульфитін қосып тұрақтандырады. Аскорбин қышқылының ерітіндісі қышқылды орта рН 2,6-2,8 болғандықтан және енгізген кезде ауыртатындықтан,нейтралдау үшін 1л 23,85г мөлшерде натрий гидрокорбанатын қосады: -фенотиазин туындылары – аминазин,дипразин,имизин және пропазин,1л ерітіндісіне 1г натрий сульфитін,1г натрий метабисульфитін,2г аскорбин қышқылын қосып тұрақтандырады; -новокаинамид 1л ерітіндісіне 5г натрий метабисульфитін қосып тұрақтандырады. Еритін стрептоцид 1л ерітіндісіне 2г натрий сульфитін қосады -кейбір жеңіл тотығатын заттарды тұрақтандыру үшін ронгалит қолданылады. -глюкоза ерітінділерін тұрақтандыру. Стерильдеу кезінде глюкоза ерітінділері,әсіресе сілтілі шыныды,тотығады және карамелизицияланады; Бұл кезде ерітінді сары түске боялады. Глюкоза ерітінділерін тұрақтандыру үшін оның полифункционалды қасиетін ескеру қажет. Сілтілі ортада глюкоза тұрақсыз, өттегі әсерінен оксиқышқылдар: гликоль, левулин, құрмысқа және басқа қышқылдар және оксиметилфурфурол түзіледі.

Изображение слайда
5

Слайд 5

Дәріханадағы инъекцияға арналған ерітінділерді дайындаудың технологиялық схемасы келесі сатылардан тұрады: -бөлмені асептикалық блокты дайындау: -фармацевт технологты дайындау: -ыдыстарды және қосымша материалдарды дайындау: -дәрілік заттармен еріткіштерді даындау: -дәрілік заттарды еріту: -тұрақтандыру: -фильтрлеу: -ерітінді құрамындағы әсер етуші заттарды химиялық талдау: -флаконды тығындап,механикалық қоспалардың болмауын бақылау: -тығынды бекітіп маркалау: -ерітіндіні стерильдеу: -ерітіндінің мөлдірлігін анықтау,түстілігін,механикалық қоспаларын болмауын анықтап,химиялық талдау жасау: -безендіру және босату.

Изображение слайда
6

Слайд 6

Инъекцияға арналған ерітінділердің артықшылықтары: -тез терапевтік әсер көрсетеді: -дәрілік зат дәл дозаланады: -енгізілетін дәрілік заттар бірден қанға түседі. -дәрілік заттарды өзгертіп,кейде тіпті бұзатын асқазан-ішек жолдары,бауыр сияқты ағзаның қорғаныс барьерлерінен өтпейді. -ес-түссіз жағдайдағы науқасқа дәрілік затты енгізу мүмкіндігін береді: -жағымсыз иісі мен дәміне және асқазан ішек жолдарын тітіркендіруіне байланысты жағдайларды болдырмайды: -қанды коп жоғалтқан кезде,оны сұйықтықтармен алмастыру мүмкіндігі.(қан алмастырғыштармен).

Изображение слайда
7

Слайд 7

Инъекцияға арналған дәрілердің кемшіліктері: -инфекция енгізу қаупі: -шприц инесімен үлпаны жарақаттану нәтижесінде ауырсыну,осмыстық қысымның өзгеріуі,рН-мәнінің ауытқуы және т.б. -майда қан тамырларын қатты заттармен немесе ауа көпіршіктермен бекітілу қауіпі-эмболия. -дәрілік затты ағзаға енгізу үшін арнайы білімі бар медициналық қызметкердің қажеттілігі. Шаншуға арналған ерітінділерді ұлпаларға және ағза сұйықтарына енгізу терінің және шырышты қабаттардың табиғи қорғаныс барьерлерін бұзып енгізгендіктен оларға МФ ХІ басылымында жалпы инъекциялық дәрілік қалыптарға келесі талаптар қойылады: стерильдік,апирогендік,тұрақтылық,механикалық қоспаларының болмауы,кейбір ерітінділер фармакологиялық мақаладағы науқасларға сәйкес изотонды,изогидрлі және изоионды болуы керек.

Изображение слайда
8

Слайд 8

Инфузионные растворы - это лекарственные препараты на водной основе, применяемые для парентеральной терапии с целью восполнения и поддержания водно-электролитного баланса и обеспечения оптимального метаболизма организма Жидкие растворы, предназначенные для введения в организм через кровеносный сосуд, называются инфузионными растворами. Обязательными свойствами для инфузионных растворов являются: текучесть, не токсичность в терапевтической дозе, как для компонентов крови, так и для органов, достаточно легкая дозированность, нейтральность инфузионной среды, особенно для различных препаратов, относительная стабильность, применяемых растворов. Классификация инфузионных растворов и назначение По основным характеристикам инфузионных сред, выделяют несколько групп растворов. В разных классификациях существует от 4 до 6 групп. Но более приемлемой выглядит так называемая "рабочая" классификация. Здесь, все инфузионные растворы разделены следующим образом. кристаллоиды. коллоиды. препараты компонентов крови. В ее основе лежит принадлежность к неорганическим и органическим веществам, а также обладание или нет онкотическими свойствами, что поределает их свойства и показания для применения.

Изображение слайда
9

Слайд 9

Существуют различные классификации инфузионных растворов. По механизму лечебного действия они делятся на следующие группы: - гемодинамические кровезаменители; - дезинтоксикационные кровезаменители; - препараты для парентерального питания; - регуляторы водно-солевого обмена и КОС баланса; - кровезаменители с функцией переноса кислорода; -инфузионные антигипоксанты и кровезаменители комплексного действия.

Изображение слайда
10

Слайд 10

Согласно одной из современных классификаций все инфузионные растворы делятся на следующие виды : Объемозамещающие растворы (плазмозаменители и кровь). Основная цель их применения - быстое восстановление плазматического и глобулярного объемов, улучшение реологии крови. Базисные инфузионные растворы глюкозы и электролитов. Применяются для поддержания водно-электролитного баланса. Корригирующие инфузионные растворы, в том числе молярные растворы электролитов и гидрокарбаната натрия, предназначенные для коррекции нарушений гидроионного и кислотно-щелочного баланса. Растворы диуретиков. Основная цель их применения - восстановление диуреза, предупреждение почечной недостаточности и детоксикация. Растворы переносчики кислорода (перфторан, мафусол), увеличивающие кислородную емкость крови и нормализующие нормальный кислородный режим организма и метаболизм. Средства парентерального питания, являющиеся субстратами для энергообеспечения. Т.к. в данной работе речь идет об инфузионных растворах используемых во время оперативного вмешательства, растворы для парентерального питания, переносчики кислорода и диуретики не рассматриваются.

Изображение слайда
11

Слайд 11

При различных патологических состояниях, сопровождающихся потерей крови, шоком, нарушением водно-электролитного баланса, кислотно-основного равновесия организма, возникает необходимость введения значительных объёмов кровезамещающих жидкостей. К инфузионным растворам относят растворы для парентерального применения объёмом 100 мл и более. К инфузионным растворам как и к растворам для иньекций предъявляют требования стерильности, стабильности, апирогснности, отсутствия механических включений, нетоксичности. Помимо общих требований предъявляют специфические требования в соответствии со свойствами плазмы крови: изотоничность, изоионичность, изогидричность, изовязкость и др.

Изображение слайда
12

Последний слайд презентации: Инъекцияға арнарған ерітінділерді тұрақтандыру. Инъекцияға арналған

Инфузионные растворы Для компенсации большого количества жидкости или для разбавления лекарств используются изотонический или физиологический растворы, содержащие 1% пищевой соли, или раствор Рингера, в состав которого входят и другие соли. Эти растворы являются основой большинства инфузионных растворов. Внутривенно вводятся также растворы сахара и альбумина. Зачем вводят жидкость - делают инфузию? После сложных операций желудок и кишечник должны «отдохнуть», поэтому человеку в течение определенного времени нельзя есть и пить. При большой кровопотере во избежание каких-либо остаточных явлений недостаток крови необходимо компенсировать. При болезнях почек из организма выводятся минеральные соли и питательные вещества. Их недостаток нужно восполнить. Во всех этих случаях капельное введение жидкости — идеальный метод устранения возникшего дефицита с точной дозировкой вводимых препаратов. Так же осуществляется и питание пациента (когда усвоение питательных веществ нарушено или невозможно, например, при инфекции кишечника или недостатке его ферментов).

Изображение слайда